σιγαλέος
σιγαλέος, silent, still
σῑγ-ᾰλέος, α, ον,
- silent, still, AP 7.597 (Jul.), Orph. A. 1003, etc.
σιγαλέος, α, ον [ῑᾰ] silencieux, Anth. 7, 597 ; Orph. Arg. 1001 ; Apollin. Ps. 76, 9.
Étym. σιγή.
σιγαλέος, [ῑ], schweigend, schweigsam, stille, Iul. Aeg. 41 (VII.597).
σιγαλέος
σῑγᾰλέος, η, ον,
σιγή
- silent, still, Anth.