σιγά
σιγά, v. σιγή.
σῑγά (-ᾶς, -ᾷ.)
- 1silence ἔστι δέ τις λόγος ἀνθρώπων, τετελεσμένον ἐσλὸν μὴ χαμαὶ σιγᾷ καλύψαι N. 9.7 ἀλλʼ ὅμως καύχαμα κατάβρεχε σιγᾷ I. 5.51 ὁ δὲ μηδὲν ἔχων ὑπὸ σιγᾷ μελαίνᾳ κάρα κέκρυπται Παρθ. 1. 9. οὐδὲ σιγᾷ κατερρύη fr. 177b. ἔσθʼ ὅτε πιστόταται σιγᾶς ὁδοί fr. 180. 2. μὴ σιγᾷ βρεχέσθω (Boeckh: μὴ κεῖται, μησὶ γὰρ codd.) fr. 240.