σιτευτής
σιτευτής, one who feeds up cattle
σῑτ-ευτής, οῦ, ὁ,
- one who feeds up cattle, etc., Plu. Amat. 2.750c.
σιτευτής, οῦ (ὁ) [ῑ] éleveur, Plut. M. 760.
Étym. σιτεύω.
σιτευτής, [ῑ], ὁ, der Viehmäster, Plut. amat. 4.