σιτηρός
σιτηρός, of grain
σῑτ-ηρός, ά, όν,
- of corn, τὰ σ. γεύματα food made from corn, Hp. Acut. 10; σ. μέτρα corn measures, Arist. EN 1135a2; μέδιμνος σ. IG 2(2).1013.27; σιτηρά, ἡ, tax on corn, ib. 1707.6, BGU 1742.16, 1743.13 (i B.C.).
- II fit for food, eatable, Xenocr. ap. Orib. 2.58.47.
- III καρπὸς ὁ σ. cereals, Thphr. Vent. 13; so τὰ σ.,= τὰ σιτώδη, opp. ζῷα, λάχανα, Id. HP 1.10.7, 8.2.3, Dsc. 3 Prooem.
σιτηρός, ά, όν [ῑ]
1 de blé, qui concerne le blé, Hpc. Acut. 385 ; Arstt. Nic. 5, 7, 5 ; τὰ σιτηρά, Th. H.P. 1, 10, 7, etc. les céréales ||
2 comestible, Xénocr. Al. 41.
Étym. σῖτος.
σιτηρός, [ῑ],
1) zum Getreide gehörig ; μέτρα, Getreidemaße, Arist. Eth. 5.7 ; μέδιμνος, Inscr. 123 ; ἀγγεῖα, Getreidegefäße, Sp.
2) zur Beköstigung, zum Proviant gehörig, eßbar, Sp.
3) τὰ σιτηρά, die Getreidearten, die zum Getreide gerechneten Feldfrüchte, Theophr.
1) zum Getreide gehörig ; μέτρα, Getreidemaße, Arist. Eth. 5.7 ; μέδιμνος, Inscr. 123 ; ἀγγεῖα, Getreidegefäße, Sp.
2) zur Beköstigung, zum Proviant gehörig, eßbar, Sp.
3) τὰ σιτηρά, die Getreidearten, die zum Getreide gerechneten Feldfrüchte, Theophr.
σιτηρός
σῑτηρός, ά, όν
- of corn, μέτρα σ. corn-measures, Arist.