σιτηγός
σιτηγός, transporting grain
σῑτηγός, όν, (ἄγω)
- = σιταγωγός, σ. πλοῖα D. 50.20, D.S. 20.5; σ. τι (sc. πλοῖον) PCair.Zen. 31.2 (iii B.C.); τὰ σ. (sc. πλοῖα) Plu. Galb. 13.
σιτ·ηγός, ός, όν [ῑ] qui sert au transport du blé ou des vivres, Dém. 1213, 2 ; DS. 20, 5 ; τὰ σ. Plut. Galb. 13, navires pour le transport des approvisionnements.
Étym. σ. ἄγω.
σιτηγός, [ῑ], = σιταγωγός, Getreide, Speisen zuführend, πλοῖα, Plut. Crass. 20, Galb. 13 u. a.Sp.
σιτηγός
σῑτ-ηγός, όν
ἄγω
= σιταγωγός, Dem.