σιτιστός
σιτιστός, fatted
σῑτ-ιστός, ή, όν,
- = σιτευτός, Ev.Matt. 22.4, J. AJ 8.2.4, Ath. 14.656e.
σιτιστός, ή, όν [σῑ] engraissé, en parl. des volatiles, Ath. 656e ; NT. Matth. 22, 4 ; Jos. A.J. 8, 2, 4.
Étym. σιτίζω.
σιτιστός, [σῑ], adj. verb. von σιτίζω, genährt, gefüttert, gemästet, ὄρνιθες Ath. XIV.656e.
Strong 4619
**†
= σιτευτός, fattened; as subst., pl., τὰ σ., fatlings: Mt 22:4.†
σιτιστός
σῑτιστός, ή, όν
verb. adj. of σιτίζω, σιτευτός, NTest.