σιτευτός
σιτευτός, fed up, fatted
σῑτ-ευτός, ή, όν,
- fed up, fatted, παῖδες X. An. 5.4.32; of beasts, PCair.Zen. 350.4 (iii B.C.), LXX Jd. 6.25 (cod. A), Plb. 38.8.7, Ev.Luc. 15.23, al.; σ. χήν Epig. 2, PGrad. 2.9 (iii B.C., pl.), PCair.Zen. 26 (a). 4 (iii B.C.).
σιτευτός, ή, όν [ῑ] engraissé, en parl. d’animaux, Epigen. 3, 537 Meineke ; Pol. 39, 2, 7, etc. ; en parl. d’enfants, Xén. An. 5, 4, 32.
Étym. vb. du suiv.
σιτευτός, [ῑ], gemästet ; Xen. An. 5.4.32 ; Pol. 39.2.7.
Strong 4618
fattened: Lk 15:23, 27, 30.†
σιτευτός
σῑτευτός, ή, όν
- fed up, fatted, Xen., NTest. from σιτεύω