σιτηρέσιον
σιτηρέσιον, provisions, victuals
σῑτηρέσι-ον, τό,
- provision-money, X. An. 6.2.4; δέκα τοῦ μηνὸς ὁ στρατιώτης δραχμὰς σ. λαμβάνει D. 4.28; ἐδίδου τοῖς ναύταις σ. Id. 50.53; ἐργώναις σ. IG 42(1).103.168 (Epid., iv B.C.): generally, allowance, pension, PLond. 3.955.10 (iii A.D.); annuity purchased, Milet. 3.147.44 (iii B.C.); at Rome, σ. ἔμμηνον a monthly allowance of grain to the poorer citizens, Lat. frumentatio, Plu. Caes. 8, cf. 57, Crass. 2, Cat.Mi. 26; cf. σιτοδοτέω.
σιτηρέσιον, ου (τὸ) [σῑ] fourniture en vivres ou en argent, d’où solde, Xén. An. 6, 2, 4 ; Dém. 48, 4 ; 1223, 6 ; σ. ἔμμηνον, Plut. Crass. 2, Cæs. 8 et 57, etc. allocation mensuelle de grains aux citoyens pauvres (lat. tessera frumentaria) à Rome.
Étym. σιτηρός.
1. soldij.
2. uitdeling van graan (in Rome).
σιτηρέσιον, [σῑ], τό, Proviant, Kost, Beköstigung, bes. der Soldaten, auch Sold, Löhnung, Xen. An. 5.10.4 ; die VLL erkl. τὸ διδόμενόν τισιν ἐς τροφήν ; Dem. ἵνα δέκα ἕκαστος τοῦ μηνὸς ὁ στρατιώτης δραχμὰς σιτηρέσιον λαμβάνῃ, 4.28, vgl. 50.10 ; Sp., wie Plut. Cat. min. 26.
σιτηρέσιον
σῑτηρέσιον, ου, τό,
- provisions, victuals, esp. of soldiersʼ provision-money, Xen., Dem.:—at Rome, σιτ. ἔμμηνον a monthly allowance of grain to the poorer citizens, Lat. tessera frumentaria, Plut. from σῑτηρός