σκορδόπρασον
σκορδό-πρᾰσον, σκορδο-φᾰγία, σκορδο-φόρος, v. σκοροδόπρασον, σκοροδοφαγία, σκοροδοφόρος.
σκορδό·πρασον, ου (τὸ) [ᾰ] rocambole, litt. ail-poireau, sorte d’ail moins âcre, Diosc. 2, 182.
Étym. σκόρδον, πράσον.
σκορδόπρασον, τό, eine Pflanze vom Geschmacke des Knoblauchs u. des Lauchs, Diosc.