σκόρδον
σκόρδ-ον, τό,
- = σκόροδον, Crates Theb. 4.5 D., IG 2(2).1184.15 (iv B.C.), PSI 4.332.6 (iii B.C.), PTeb. 717.5 (ii B.C.), LXX Nu. 11.5, Phld. Po. 2.52, Dsc. 2.152, IG 3.73.10, Edict.Diocl. 6.23, Gp. 12.8.8, etc.: prov., μὴ σκόρδου (sc. φάγω) ‘anything for a quiet life’, prob. in Cic. Att. 13.42.3; cf. σκόροδον: codd. of Thphr. have both σκόρδον (HP 1.10.7, al.) and σκόροδον (1.6.9, al., Od. 63):—Dim. σκορδόνιον, τό, Dsc. Eup. 2.119; σκορδ-ονίαν καλοῦσιν οἱ Ῥωμαῖοι Orib. ap. Aët. 11.10 (s.v.l.).
- II ἡ ἀνθρωπίνη κόπρος ἐστὶν τὸ λεγόμενον σκόρδον PHolm. 9.26.
σκόρδον, ου (τὸ) c. σκόροδον, Cratès (DL. 6, 85) ; Spt. Num. 11, 5 ; Erot. 246.
σκόρδον, τό, verkürzt statt σκόροδον, DL. 6.85.
ἐχέτω δὲ ὁ κλὼν ἐν μέσῳ σ. μονογενὲς περιδεδεμένον
que la rama tenga en el centro un ajo, fruto único de su planta, atado alrededor
a
ἀρτεμισία μονόκλων, ᾐρμένη ἀνατολῇ, κυνὸς οὐσία, σ. μονογενές
artemisa de un solo tallo, cogida al amanecer, entidad de un perro, un ajo fruto único
λαβὼν κοκκυμήλου καρδίας, ξύλον κράμβης, ἐρεβίνθιον, σ. ζέσας δὸς πεῖν
toma del corazón de un ciruelo, un tallo de col, un garbanzo, un ajo, cuécelo y dalo a beber
ἡ δεῖνά σοι ἐπιθύει, θεά, ἐχθρόν τι θυμίασμα, ... σ. τε μυγαλοῦ κόπρον, κυνοκεφάλειον αἷμα
fulana te ofrece, diosa, una mezcla odiosa: ajo y excremento de musaraña, sangre de papión