σκοπιήτης
σκοπιήτης, a highlander
σκοπ-ιήτης, ου, ὁ, (σκοπιά)
- highlander, epith. of Pan, AP 6.16 (Arch.), 34 (Rhian.), 109 (Antip.). (Glossed κατάσκοπος by Suid.)
σκοπιήτης, ου (ὁ) qui habite les lieux élevés, ép. de Pan, Anth. 6, 16, 34 et 109.
Étym. σκοπιά.
σκοπιήτης, ὁ,
1) der Späher, Kundschafter.
2) der Bergbewohner ; Πάν, Archi 7 (VI.16); σκοπιῆτα Rhian. 8 (VI.34).
1) der Späher, Kundschafter.
2) der Bergbewohner ; Πάν, Archi 7 (VI.16); σκοπιῆτα Rhian. 8 (VI.34).
σκοπιήτης, ου, ὁ,
σκοπιά
- a highlander, of Pan, Anth.