σκορακισμός
σκορακισμός, contumely
σκορᾰκ-ισμός, ὁ,
- contumely, LXX Si. 41.19, Plu. Tranq. 2.467e.
σκορακισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] action d’envoyer promener, d’où traitement injurieux, Plut. M. 467a ; Spt. Sir. 41, 19.
Étym. σκορακίζω.
σκορακισμός, ὁ, das zu den Raben Jagen, überh. Beschimpfung, Verachtung, Ungnade, Plut. tranquill. animi 6.