σοφίστευμα
σοφίσ-τευμα, ατος, τό,
- = σόφισμα, Oenom. ap. Eus. PE 6.7.
σοφίστευμα, ατος (τὸ) c. σόφισμα, Œnom. (Eus. P.E. 259c).
Étym. σοφιστεύω.
σοφίστευμα, τό, = σόφισμα, Oenomaus bei Euseb. praep. evang.