σπατάλη

σπᾰτᾰλ-η, ἡ,

• wantonness, luxury, LXX Si. 27.13, AP 11.17 (Nicarch.); χρυσομανὴς σ. ib. 5.301.2 (Agath.); of a dainty feast, Luc. Epigr. 50, AP 7.206 (Damoch.); of ornaments, ταρσῶν χρυσοφόρος σ., i.e. anklets, ib. 5.27 (Rufin.), cf. 271 (Maced.).
• • II bracelet, SIG 1184.1 (Cnidus, iii B.C.), cf. AP 6.74 (Agath.).

σπατάλη, ἡ, Schwelgerei, Luxus, bes. im Essen und Trinken ; χρυσομανής, Agath. 3 (V.302); χεῖρα περισφίγξω χρυσοδέτῳ σπατάλῃ, Armband, 27 (VI.74), vgl. σπατάλιον ; χρυσοφόρος ταρσῶν, Rufin. 37 (V.27), ein Schmuck der Füße.

σπατάλη σπᾰτάλη, ἡ,

• lewdness, wantonness, riot, luxury, Anth.