σπάω

σπάω, S. Ant. 1003, Ar. Pax 498, etc.: fut. σπάσω [ᾰ] Lyc. 484, (δια-) Hdt. 7.236, (ἐπι-) S. Aj. 769: aor. ἔσπᾰσα Il. 13.178 (tm.), Ep. σπάσα 5.859 (tm.), etc.: pf. ἔσπᾰκα Arist. Pr. 930a21, (ἀν-) Hp. Superf. 22, Ar. Ach. 1069:—Med., fut. σπάσομαι Hp. Vict. 2.38, etc.: aor. ἐσπᾰσάμην Il. 19.387, Hdt. 3.29, Philostr. VA 7.42, Ep. σπασάμην Od. 10.166, Ep. also σπάσσασθε, σπασσάμενος (v. infr.):—Pass., fut. σπασθήσομαι Gal. 16.760, (δια-) X. An. 4.8.10: aor. ἐσπάσθην Il. 11.458, etc.: pf. ἔσπασμαι Hp. Morb. 1.20, (δι-) Th. 6.98, etc.; also in med. sense, X. An. 7.4.16, Cyr. 7.5.29. Mostly poet. (ἕλκω being preferred in Prose):—

• draw, hence,
• • I of a sword, draw, mostly in Med., φάσγανά τε σπάσσασθε Od. 22.74; σπασσάμενος . . ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ Il. 16.473; ἐκ δʼ ἄρα σύριγγος . . ἐσπάσατʼ ἔγχος 19.387; σπασαμένων τὰς μαχαίρας PTeb. 48.19 (ii B.C.), cf. 138 (ii B.C.): in Act., ξίφος σπάσαντα E. Or. 1194; φάσγανον σπάσας χερί Id. IT 322:—Pass., ἐσπασμένοι τὰ ξίφη having their swords drawn, X. An. 7.4.16; ἐσπασμένον ὃν εἶχεν ἀκινάκην Id. Cyr. 7.5.29; ἐσπασμένοις τοῖς ξίφεσι D.S. 4.52.
  • • 2 of other things, ἐκ χειρὸς χεῖρα σπάσατο Od. 2.321; σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε 10.166; ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον drew the lot (out of the helmet), A. Ag. 333:—Pass., σπασθέντος (sc. ἔγχεος ἔξω χροός) Il. 11.458.
    • 3 abs., σπᾶτʼ ἀνδρείως pull, hoist away, like men, Ar. Pax 498.
  • II of violent actions, pluck off or out, κόμην S. OT 1243; λάχνην Id. Tr. 690; cf. σπαστέος.
  • • 2 tear, rend, esp. of ravenous animals, S. Ant. 258, 1003; λαιμοτόμους κεφαλάς dub. l. in E. IA 776 (lyr.); σ. τοῖς ὄνυξιν [τοὺς νεοττούς], of the eagle, Arist. HA 619b31:—Pass., φλέβιον, σάρκα σπασθῆναι, Hp. Morb. 1.17.
    • 3 wrench, sprain, τὸ σκέλος ἔσπασε Plu. Arat. 33:—Pass., τὸν μηρὸν σπασθῆναι Hdt. 6.134; τοὺς πόδας E. Cyc. 639.
    • 4 snatch, tear or drag away, πῶλον παρὰ συννόμων Pl. Lg. 666e; ὑπὸ πτερῶν E. Andr. 441:—Pass., ἔλαφον ἀπʼ ἐμῶν γονάτων σπασθεῖσαν Id. Hec. 92 (lyr.); ἐκ βραχίονος σπασθείς ib. 408.
    • 5 metaph., carry away, draw aside, ἀλλά σʼ ἔσπασεν πειθώ S. El. 561; τὰ πάθη οἷον νεῦρα σ. ἡμᾶς Pl. Lg. 644e.
    • 6 Medic., cause convulsion or spasm, v.l. in Hp. Art. 67:—Pass., to be convulsed, σπασθεὶς ἀποθνῄσκει Id. Aph. 5.5, Thphr. HP 4.4.13, etc.; ἐσπᾶτο γὰρ πέδονδε καὶ μετάρσιος, of Heracles in his agony, S. Tr. 786, cf. σπάσμα, σπασμός: metaph., to be harassed, anxious, Arr. Epict. 1.1.16.
  • III draw in, suck in, θρόμβον αἵματος A. Ch. 533; ἔσπασεν ἄμυστιν ἑλκύσας E. Cyc. 417; συνεκθανεῖν σπῶντα χρὴ τῷ πώματι ib. 571; μεστὴν ἀκράτου Θηρίκλειον ἔσπασεν Alex. 5, cf. 285; opp. λάπτω, κάπτω, Plu. QConv. 2.699d, cf. σπάσις II; σ. τὸν μαστόν suck it, Arist. HA 587a33; σ. ἀμυστί Ael. NA 6.51; and in Med., ταυρείου σπασάμενος αἵματος Apollod. 1.9.27:—Pass., of the female, to be sucked, Arist. HA 576b11 (τὸ ἄγαν σπᾶσθαι prob. l.); cf. ἕλκω A. II.4.
  • • 2 σ. τὸ πνεῦμα draw breath, Id. Resp. 473a2; τὸν ἀέρα τὸν κοινόν Men. 531.7; absorb, ἕκαστον τῶν τοῦ σώματος τὸ αὑτῷ οἰκεῖον ἐσπακέναι Arist. Pr. 930a21.
    • 3 metaph., derive, τροφήν, of winds, Hp. Vict. 2.38; πειθώ τε καὶ εἵμερον ἔσπασε ἐκ . . drew, derived . ., IG 14.889 (Sinuessa); σ. ἔρωτα enjoy it, Opp. H. 4.270; ὀλίγον ὕπνου σ. snatch a little sleep, Hld. 5.1:—Med., Id. 2.16.
  • IV draw tight, pull the reins, χαλινῷ τὸ στόμα τοῦ ἵππου X. Eq. 9.7.1, cf. 9.5; but τὸν χαλινὸν ἐκ τῶν ὀδόντων ἵππου Pl. Phdr. 254e.
  • • 2 of angling, ἡ μήρινθος οὐδὲν ἔσπασεν Ar. Th. 928: hence prov., οὐκ ἔσπασεν ταύτῃ γε ‘he took nothing by his motion’, Id. V. 175.
  • V derive, ἐπωνυμίαν παρά τινων Philostr. VS 2.10.6, cf. Ael. NA 14.15 (Med.); ἀρχὴν λυρικῆς καὶ πέρας σ. AP 9.184 (s. v.l.); ῥίζαν σ. τινός derive oneʼs origin from . ., Lyc. 623; σ. τὴν κλῆσιν ἀπό τινος S.E. M. 1.46; ἔννοιαν θεοῦ ἐκ τῶν κατὰ τοὺς ὕπνους φαντασιῶν Epicur. Fr. 353.

σπάω, fut. σπάσω, aor. ἔσπασα, σπάσαι, perf. ἔσπακα, ἔσπασμαι,
1) ziehen, herausziehen ; Hom., im aor. med., für sich, zu sich, ἐκ χειρὸς χεῖρα σπάσατο, aus der Hand zog er seine Hand, Od. 2.321 ; σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε, 10.166 ; bes. das Schwert, φάσγανά τε σπάσσασθε 22.74, σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ 10.439, u. öfter ; ἐκ δʼ ἄρα σύριγγος πασπασθέντος, sc. ἔγχεος ἐξ ὠτειλῆς, Il. 11.458 ; Pind. σπασσάμενος ἄροτρον, P. 4.234 ; ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον, wie Jeder sein Los gezogen, Aesch. Ag. 324 ; κόμην σπῶσα, das Haar raufend, Soph. O.R. 1243 ; von wilden Tieren, zerren, zerfleischen, Ant. 258 ; von Raubvögeln, σπῶντας ἐν χηλαῖσιν ἀλλήλους φοναῖς ἔγνων, Ant. 990, wo der Schol. erkl. σπαράττοντες ἀλλήλους φοινικοῖς ὄνυξι ; ξίφος σπάσαντα, Eur. Or. 1194, u. öfter ; Xen. vrbdt ἐσπασμένος ἀκινάκην, mit gezücktem Schwerte, Cyr. 7.5.29, u. öfter so im med., u. Sp.; – τὸ σκέλος ἔσπασε φεύγων, er verrenkte sich das Bein, Plut. Arat. 33, wie bei Her. τὸν μηρὸν σπασθῆναι, 6.134 ; vgl. Eur. Cycl. 693.
Bei den Medic. = Zuckungen, Krämpfe verursachen.
2) einziehen, saugen, schlürsen, einen Zug tun (wie bei uns zechen von ziehen); ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι, Aesch. Ch. 526 ; συνεκθανεῖν σπῶντα χρὴ τῷ πώματι, Eur. Cycl. 568 ; ἔσπασεν ἄμυστιν ἑλκύσας, 416 ; ἀμυστὶ σπῶσι, Ael. H.A. 6.51 ; von λάπτειν verschieden, Plut. Symp. 7.1.3 ; – auch übertr., μικρὸν ἐσπάσαντο ὕπνου u. ὀλίγον ὕπνον σπάσωμεν, Heliod. 2.16, 4.1, Schlaf genießen ; ἐπὶ θαλλοῖσιν ἔρωτα ἔσπασεν, Opp. Hal. 1.269 ; überh. irgendwo entnehmen, sich aneignen, τὴν ἐπωνυμίαν παρʼ αὐτοῦ ἔσπασεν, er nahm den Beinamen von ihm an, Philostr., u. öfter. – Sprichwörtlich wie bei uns οὐκ ἔσπασε ταύτῃ γε, auf diese Weise zog es nicht, half oder wirkte es nicht, Ar. Vesp. 175, vgl. Th. 928.

†σπάω

3 sing. aor. ἔσπασε Il. 12.395, Il. 13.178. σπάσε Il. 5.859.

Aor. mid. σπασάμην Od. 10.166.

3 sing. (ἐ)σπάσατο Il. 4.530, Il. 5.621, Il. 13.510, Il. 19.387 : Od. 2.321. σπάσσατο Il. 11.240.

Imp. pl. σπάσσασθε Od. 22.74.

Pple. σπασσάμενος Il. 16.473 : Od. 10.439, Od. 11.231.

Genit. sing. neut. aor. pple. pass. σπασθέντος Il. 11.458.

(ἀνα-, ἐκ-)

• • 1

    To draw, pull, pluck, in a specified direction : ἐκ δόρυ σπάσεν αὖτις Il. 5.859. Cf. Il. 11.458, Il. 12.395, Il. 13.178.

    In mid. Il. 4.530, Il. 5.621 = Il. 13.510, Il. 11.240 : Od. 2.321.

  • 2

    In mid., to draw (one’s sword) : σπασσάμενος ἄορ παρὰ μηροῦ Il. 16.473 : = Od. 10.439 = Od. 11.231. Cf. Od. 22.74.

    Sim. of drawing a spear from its σῦριγξ: ἐκ σύριγγος ἐσπάσατʼ ἔγχος Il. 19.387.

  • 3

    To pull off or pluck (something growing).

    In mid. : σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε Od. 10.166.

σπάω med.,

• 1grasp σπασσάμενος δʼ ἄροτρον P. 4.234

σπάω , aor. ἔσπασα, σπάσε, mid. aor. (ἐ)σπα(σ)σάμην, pass. aor. part. σπασθέντος: pull up or out, draw forth or away; mid., for oneself, something of oneʼs own, Od. 2.321, Od. 10.166, 439.

σπάω

• • • 1of a sword, to draw, Eur.;—mostly in Mid., Hom.:—Pass. to be drawn, Il.; ἐσπασμένοι τὰ ξίφη having their swords drawn, Xen.
    • 2πάλον σπᾶν to draw a lot (out of a helmet), Aesch.
    • 3absol., σπᾶτʼ ἀνδρείως pull, hoist away, like men.
  • IIof violent actions, to pluck off or out, κόμην Soph.
  • • 2like σπαράσσω, to tear, rend, of beasts, Soph.
    • 3to wrench, sprain:—Pass., τὸν μηρὸν σπασθῆναι Hdt.
    • 4to snatch, tear or drag away, Eur.
    • 5metaph. to carry away, draw aside, Soph., Plat.
    • 6Pass. to be convulsed, Soph.
  • IIIto draw in, suck in, quaff, Aesch., Eur.
  • IVto draw tight, pull the reins, Xen.
  • • 2of angling: hence, proverb., οὐκ ἔσπασεν ταύτηι γε he took nothing by his motion," Ar.
  • Vto adopt, appropriate, Anth.