σπείραμα

σπείρ-ᾱμα, Ion. σπείρ-ημα, ατος, τό,

• coil, convolution, ἐχίδνης A. Ch. 248; ὄφεων Arist. Mir. 843a32, cf. D.S. 3.36, Plu. Sollert. 2.972f, etc.; σ. περισφυρίοιο δράκοντος, of a serpent-shaped ornament, AP 6.207 (Arch.): metaph., αἰῶνος σπειρήματα periods, cycles, App.Anth. 3.186.
• • • 2= σπάργανον, Nic. Al. 417.
    • 3 twisted thread, Hsch. and Phot. s.v. μήρυμα.
    • 4 rolled bandage, Gal. 18(1).788,809, al.

σπείραμα, [ᾱ], τό, dor. u. att. = σπείρημα, Jacobs AP 171 ; ἐν πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν δεινῆς ἐχίδνης Aesch. Ch. 248 ; S.Emp. adv.log. 1.188.

σπείραμα σπείρᾱμα, Ionic -ημα, ατος, τό,

• a coil, spire, convolution, Aesch.: αἰῶνος σπ. a period, cycle, Anth. from σπειράομαι