σπαταλάω
σπαταλάω, to live lewdly, to run riot
σπᾰτᾰλ-άω,
- live softly or in excessive comfort or indulgence, Plb. 36.17.7, IG 14.2002 (Rome), LXX Si. 21.15, 1 Ep.Ti. 5.6, Ep.Jac. 5.5; τὰ σπαταλῶντα τῶν παιδίων spoilt children, Theano in Pythag. Ep. 4.4, cf. Diog. Ep. 28.7.
σπαταλάω-ῶ [ᾰᾰ]
1 vivre dans les délices, Pol. Exc. Vat. p. 451 ; Spt. Sir. 21, 15 ; NT. 1 Tim. 5, 6 ||
2 être efféminé, Théano Ep. 1.
Étym. σπατάλη.
σπαταλάω, schwelgen, üppig leben (vgl. σπαταλός); weichlich, verzogen sein, τὰ σπαταλῶντα τῶν παιδίων, Theano.
σπαταλάω
σπᾰτᾰλάω,
- to live lewdly, to run riot, NTest. from σπᾰτάλη