σταμίν

στᾰμίν or στᾰμίς, ὁ, nom. pl. σταμίνες Poll. 1.92, Hsch.; acc. pl. σταμῖνας Moschio (v. infr.); Ep. dat. pl. στᾰμῐνεσσι: (ἵστημι):—

• in pl., the ribs or frame-timbers of a ship, which stand up from the keel (expld. as ὀρθὰ ξύλα, οἷον στήμοσιν ἐοικότα, Aristarch. ap. EM 724.56), Od. 5.252, Poll. l.c., Nonn. D. 40.446: but = ἐπηγενίδες in Moschio ap. Ath. 5.206f, 207b.

σταμίν, od. richtiger σταμίς, ίνος, ἡ, alles in die Höhe Stehende ; bes. die Rippen od. Seitenbalken am Schiffe, die vom Kiel aus in die Höhe stehen, ἴκρια ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι, Bretter an die dicht neben einander stehenden Rippen fügend, Od. 5.252 ; vgl. Poll. 1.92 ; Moschio Ath. V.206f, wo σταμῖνας steht.
[Nach Drac. p. 83.1 soll ι in den mehr als zweisilbigen Casus lang sein, wogegen die Stelle des Hom. spricht.]

σταμίν , dat. σταμίνεσσιν: braces in a boat, enabling the ribs to resist the inward pressure of the water, Od. 5.252†. (In plate IV., however, the σταμῖνες are taken as the same as ribs.)

σταμίν στῆναι

• pl., the ribs of a ship, which stand up from the keel, Lat. statumina, Od.