στηθομελής Save Bailly 2024 Pape στηθο·μελής, ής, ές, qui chante de la poitrine, en parl. de la cigale, Thcr. Idyl. 7, 139 ; Naz. Carm. 2, 86. Étym. στ. μέλος. στηθομελής, ές, mit, aus der Brust singend, die Zikade ; Valcken Theocr. 7.139 ; Greg.Naz.