στηλίς

στηλ-ίς, ῖδος, ἡ,

• = foreg. [στηλίον, στηλίδιον], gen. sg. στηλεῖδος IG 14.1703 (Rome); acc. pl. στηλῖδας Epigr.Gr. 425.7 (Phrygia): f.l. for στυλίδα, Str. 3.5.5, 6.1.5.
• • II a kind of number, = δοκίς, Iamb. in Nic. p.95 P.