στηλόω

στηλ-όω, Dor. στᾱλόω,

• set up as a στήλη or monument, πέτρον στάλωσε ἐπʼ ἠρίῳ AP 7.394 (Phil.); τάφον Epigr. in POxy. 662.28 (Amyntas); σωρὸν λίθων ἐπί τινα LXX 2 Ki. 18.17:—Pass., to be so set up, stand firm, ib. Jd. 18.16, etc.:—Med., στηλοῦσθαί τινι devote oneself to another, Suid.
• • • 2 inscribe on a στήλη, OGI 221.15 (Ilium, iii B.C.):—Pass., Milet. 6.36 (Didyma).
    • 3 mark out with boundary pillars, τὴν χώραν OGI 225.30 (Didyma, iii B.C.), cf. 335.74 (Pergam., ii B.C.).