στέωμεν
στέωμεν, segestrum
στέωμεν,
- v. ἵστημι. στηβύσσειν· ἀδολεσχεῖν, Hsch. στήγανον, segestrum, Gloss.
στέωμεν, ion. c. στῶμεν, 1 pl. sbj. ao. 2 d’ἵστημι.
στέωμεν
1 pl. aor. subj. ἵστημι (β).
στέωμεν : see ἵστημι.