στοματουργός
στοματουργός, word-making
στομᾰτουργός, όν,
- word-making, γλῶσσα Ar. Ra. 826.
στοματ·ουργός, ός, όν [ᾰ] artisan de paroles, beau diseur, Ar. Ran. 826.
Étym. στ. ἔργον.
στοματουργός, mit dem Munde arbeilend und dadurch sein Brot verdienend, Mauldrescher, Ar. Ran. 825, adjektivisch.
στοματουργός
στομᾰτ-ουργός, όν
ἔργω
- word-making, Ar.