στομαχικός
στομαχικός, of the stomach
στομᾰχ-ῐκός, ή, όν,
- of the stomach, πάθος Aret. SD 2.6; συγκοπή Gal. 7.128.
- 2 disordered in the stomach, Dsc. 4.38, Arr. Epict. 3.21.1, Aret. CD 2.6, etc.; οἱ σ. ἢ οἱ μελαγχολικοί Plu. QConv. 2.732a. Adv. -κῶς Gal. 8.368.
- 3 good for the stomach, Ruf. ap. Orib. 8.47.11, Gal. 6.451.
στομαχικός, ή, όν [ᾰ]
1 de l’estomac, Arét. Cur. m. diut. 2, 6 ; Plut. M. 732a ||
2 malade de l’estomac, Diosc. 1, 148 ; 4, 38 ; Arét. Cur. m. diut. 2, 6 ||
3 bon pour l’estomac, stomachique, Ruf. (Orib. 2, 276 B.-Dar.).
Étym. στόμαχος.
στομαχικός, vom Magen, zum Magen gehörig. – Am Magen leidend ; Plut. Symp. 8.9.2 ; Medic.; auch im adv.