στομόω
στομόω, to muzzle
στομόω, (στόμα)
- muzzle or gag, Hdt. 4.69:—Pass., πώλους . . φιμοῖσιν . . ἐστομωμένας having their mouths muzzled, A. Fr. 326.
- II (στόμα II) furnish with a mouth or opening, λιμένα Poll. 2.100.
- 2 Medic.,= ἀναστομόω, open, either by the knife, or by plasters, Hp. Art. 40, cf. Heliod. ap. Orib. 44.8.21; dilate, of the womb, Hp. Mul. 1.25 (Pass.).
- 3 metaph., provide with a mouth, i.e. with eloquence, prob. in E. Cret. 44 (Pass.).
- III (στόμα III 1) of iron, harden, make into steel, in Pass., Ph. Bel. 102.20, Plu. Fac.lun. 2.943e; [ἔγχος] ἐστομωμένον Epigr.Gr. 790.5 (Achaea); Chrysippus compared the creation of the soul to the hardening of πνεῦμα in the cold air, Stoic. 2.134, 222.
- 2 metaph., steel, harden, train for anything, Ar. Nu. 1108, 1110; σ. στομάχους Muson. Fr. 18Ap.97H. (Pass.):—Pass., στομοῦσθαι καὶ κρατύνεσθαι [τὰ βρέφη] Plu. Lyc. 16.
- IV ἀκοντισταῖς τὴν οὐραγίαν καὶ τὰς πλευρὰς σ. edge, fringe, fence with javelin-men, Id. Ant. 42; so perh., in Pass., [δράκαινα] ἐχίδναις ἐστομωμένη E. IT 287.
στομόω-ῶ :
I fermer la bouche à, acc. Hdt. 4, 69 ; particul. museler, Eschl. fr. 341 Dind. ||
II faire une ouverture à, déboucher, ouvrir, acc. Hpc. Art. 805 ||
III munir d’une pointe ou d’un tranchant (v. στόμα) d’où :
1 aiguiser, Phil. byz. Bel. 104b ; fig. aiguiser l’esprit ou la langue de, acc. Ar. Nub. 1108, 1110 ; p. anal. armer comme d’une pointe aiguë, Eur. I.T. 287 ||
2 tremper (le fer) Plut. M. 943d, 946c ; fig. fortifier, Plut. Ant. 42.
Étym. στόμα.
1. een prop in de mond stoppen, knevelen.
2. harden, van ijzer; scherp maken, slijpen, van wapens; overdr. een scherpe tong geven.
3. milit. versterken;
4. geneesk. openen, een opening maken in.
στομόω, 1) den Mund verstopfen ; ἐμπεδήσαντες αὐτοὺς καὶ στομώσαντες, Her. 4.69 ; ὃς εἶχε πώλους φιμοῖσιν αὐλωτοῖσιν ἐστομωμένας, denen die Mäuler mit Maulkörben verschlossen waren, Aesch. frg. 330.
2) mit einem Munde, einer Oeffnung versehen ; bei den Medic. = offnen Leib machen.
3) mit einer Spitze, Schärfe versehen, stählen, von Eisen, Plut. fac.orb.lun. 29 ; übertr. δειναῑς ἐχίδναις εἰς ἔμʼ ἐστομωμένη, Eur. I.T. 287 ; bes. von der Rede, beredt machen, τινά, Ar. Nub. 1092, 1094, Schol. ὀξύνειν, εὔστομον ποιεῖν, ἀκονᾶν ; u. so übh. abrichten zu Etwas, z.B. πρὸς μουσουργίαν, Sp.; stärken, στομοῦσθαι καὶ κρατύνεσθαι τὴν ἕξιν, Plut. Lyc. 16 ; σφενδονήταις καὶ ἀκοντισταῖς τὴν οὐραγίαν, Ant. 42.
2) mit einem Munde, einer Oeffnung versehen ; bei den Medic. = offnen Leib machen.
3) mit einer Spitze, Schärfe versehen, stählen, von Eisen, Plut. fac.orb.lun. 29 ; übertr. δειναῑς ἐχίδναις εἰς ἔμʼ ἐστομωμένη, Eur. I.T. 287 ; bes. von der Rede, beredt machen, τινά, Ar. Nub. 1092, 1094, Schol. ὀξύνειν, εὔστομον ποιεῖν, ἀκονᾶν ; u. so übh. abrichten zu Etwas, z.B. πρὸς μουσουργίαν, Sp.; stärken, στομοῦσθαι καὶ κρατύνεσθαι τὴν ἕξιν, Plut. Lyc. 16 ; σφενδονήταις καὶ ἀκοντισταῖς τὴν οὐραγίαν, Ant. 42.
στομόω
στόμα
- Ito muzzle or gag, Hdt.
- II (στόμα II) to furnish with an edge: metaph. to steel, harden, train for anything, Ar.:—Pass., Plut.
- IIIto fringe, fence, Plut.; Pass., [δράκαινα ἐχίδναις ἐστομωμένη Eur.