στόμιον
στόμιον, mouth, cavity, bridle-bit
στόμιον, τό, Dim. of στόμα: generally,
- mouth, Posidipp. 26 16 codd. Ath.; στομίοισι δυσαλθές Nic. Al. 12; of a venomous beast, ib. 524, Th. 233.
- II mouth of a vessel, κέρασι χρυσᾶ σ. προσβεβλημένοις A. Fr. 185; [sc. συρίγγων] Emp. 100.3; mouth of a cave used as a grave, S. Ant. 1217: hence cave, vault, as if it were the entrance of the lower world, A. Ch. 807 (lyr., of Delphi), cf. Pl. R. 615d, 615e: of any aperture or opening, Ti.Locr. 101d, Arist. HA 623a4; cavity from which winds issue, Id. Mu. 395b27; σ. γαστρός Nic. Al. 509; σ. τῆς ὑστέρας ος uteri, Sor. 1.9, al.; [τῆς κύστεως] Gal. 6.65, cf. 18(2).265, Aret. SD 2.1, al.; socket of a bolt, στομίοις κλεῖθρα δέχοισθε AP 7.391 (Bass.); mouth of a canal, CPR 42.13 (iii A.D.), etc.
- III bridle-bit, bit, χαλινοὺς καὶ στόμια ἐμβαλεῖν Hdt. 4.72, cf. 1.215; χάλυβος . . στόμιον παρέχουσα S. Tr. 1261 (anap.); γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων A. Pr. 289 (anap.); δακὼν δὲ σ. ὡς νεοζυγὴς πῶλος ib. 1009; στόμια δέχεσθαι S. El. 1462; ἐνδακοῦσαι στόμια E. Hipp. 1223; συνδάκνειν X. Eq. 6.9; σ. Τροίας a bit or curb for Troy, of the Greek army, A. Ag. 132 (lyr.).
- 2 = φορβειά, Eust. 539.16.
- 3 female ornament for the neck, Poll. 5.98.
στόμιον, ου (τὸ)
I petite bouche, Posidipp. (Ath. 377a) ; Nic. Al. 15, 524, etc. ; p. anal. :
1 orifice de l’estomac Nic. Al. 509 ||
2 ouverture ou orifice d’un vase, Eschl. fr. 183 Dind. ||
3 ouverture (d’une caverne, d’une cavité), T. Locr. 101d ; Eschl. Ch. 807, etc. ||
4 gâche (d’un verrou, etc.) Anth. 7, 391 ||
II mors d’un cheval, Hdt. 4, 72 ; Eschl. Pr. 287, etc. ; Xén. Eq. 6, 9 ; fig. Eschl. Ag. 133 ; Soph. El. 1462 ; p. anal. c. φορβειά, Eust. 539, 16.
Étym. στόμα.
1. mond, d.w.z. opening, ingang, uitgang.
2. bit (metalen mondstuk voor paarden):
στόμιον, τό, dim. von στόμα, kleiner Mund, Oeffnung, z.B. einer Höhle, Aesch. Ch. 796 ; vgl. Soph. Ant. 1202 ; Plat. Rep. X.615d ; τῶν ὀρυγμάτων, Pol. 16.11.4 ; τὰ στόμια = στόμα, Posidipp. bei Ath. IX.370 (v. 16). – Gebiß am Zaume, δακὼν δὲ στόμιον ὡς νεοζυγὴς πῶλος, Aesch. Prom. 1011 ; vgl. τόνδʼ οἰωνὸν γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων, 287 ; στόμια πριονωτά, Ar. bei Poll. 10.56 ; χαλινοὺς καὶ στόμια ἐμβαλεῖν, Her. 4.72 ; στόμια δέχεσθαι od. δάκνειν, Valk. Eur. Hipp. 1223 ; ὦ ψυχὴ χάλυβος λιθοκόλλητον στόμιον παρέχουσα, Soph. Trach. 1251 ; vgl. ὡς εἴ τις ἐλπίσιν κεναῖς πάρος ἐξῄρετο … στόμια δέχηται τἀμά, El. 1462 ; χρυσοδαιδάλτους στομίοισι πώλους, Eur. I.A. 219 ; I.T. 935 ; sp.D., στομίοις κλεῖθρα δέχεσθαι, Bass. 10 (VII.391).
στόμιον, ου, τό,
Dim. of στόμα:
- Ithe mouth of a cave, Soph.: a cave, vault, Aesch.: the socket of a bolt, Anth.
- IIa bridle-bit, bit, Hdt., Trag.; metaph., στ. Τροίας a bit or curb for Troy, i. e. the Greek army, Aesch.