συγγείτων
συγγείτων, bordering, neighbouring
συγγείτων, ονος, ὁ, ἡ,
- bordering, neighbouring, γαῖα E. Supp. 386, cf. Epigr. in POxy. 662.43 (Leon.): as Subst., PLond. 5.1708.188.
συγ·γείτων, ονος (ὁ, ἡ) limitrophe, Eur. Suppl. 386.
Étym. σ. γείτων.
συγγείτων, ονος, benachbart, angrenzend, γαῖα, Eur. Suppl. 402.
συγγείτων
συγ-γείτων, ονος, ὁ, ἡ,
- bordering, neighbouring, Eur.