συγκυνηγός
συγκυνηγός, a fellow-hunter
συγκῠνηγ-ός, Dor. and Trag. συγκῠνᾱγός, ὁ, ἡ,
- fellow-hunter, E. IT 709, Ba. 1146, Plu. Amat. 2.749e; fem., fellow-huntress, E. Hipp. 1093.
συγ·κυνηγός, οῦ (ὁ, ἡ) [κῠ] compagnon de chasse, Plut. M. 749e ||
➳ Dor. συγκυναγός, Eur. I.T. 709, etc. ; au fém. Eur. Hipp. 1093.
συγκυνηγός, dor. συγκυναγός, mitjagend, Jagdgenoß ; ὁ, Eur. I.T. 709 ; ἡ, Hipp. 1093 ; Plut.
συγκυνηγός
συγ-κῠνηγός,
Doric and Attic συγ-κυνᾱγός, οῦ, ὁ
- a fellow-hunter, Eur.; fem. a fellow-huntress, Eur.