συγκύρησις
συγκύρησις, concurrence, coincidence
συγκῠρ-ησις, εως, ἡ,
- concurrence, coincidence, κατὰ συγκυρήσεις καιρῶν Epicur. Ep. 2 p.43 U.; conjuncture, Plb. 9.12.6.
συγκύρησις, εως (ἡ) [κῠ] c. le préc. Pol. 9, 12, 6 ; DL. 10, 98.
συγκύρησις, ἡ, = συγκύρημα ; Pol. 9.12.6 ; S.Emp. pyrrh. 1.141.