συμμονόομαι
συμμονόομαι, to be alone with
συμμονόομαι, Pass.,
- to be alone with, ἀλλήλοις J. AJ 17.2.4: abs., ib. 3.4.1.
συμ·μονόομαι-οῦμαι, rester seul avec, dat. Jos. A.J. 3, 4, 1.
Étym. σ. μονόω.
συμμονόομαι, allein sein mit Einem, τινί, Jos.