συμμύστης
συμμύστης, one who is initiated with
συμμύστης, ου, ὁ,
- one who is initiated with others, IG 12(8).173.13 (Samothrace, i B.C.), IGRom. 3.225 (Galatia), Arch.Anz. 30.88 (Bulgaria), Phot. Bibl. p.97 B.: fem. σύμμυστις, ιδος, ἡ, acc. synmistin, v.l. for synmysten in Serv. ad Verg. Ecl. 8.78.
συμμύστης, ου (ὁ) celui qui est initié avec un autre, collègue dans le sacerdoce, Bas. 4, 937 Migne.
Étym. συμμύω.
συμμύστης, ὁ, der Miteingeweihte, Plut.
ἐὰν δὲ θέλῃς καὶ συμμύστῃ χρήσασθαι ὥστε τὰ λεγόμενα ἐκεῖνον μόνον σύν σοι ἀκούειν
si quieres servirte de un compañero de iniciación, para que escuche solo contigo las palabras
μηδενὶ μεταδιδούς, εἰ μὴ τοῖς σοῖς συμμύσταις εἰς τὰς σὰς ἱερὰς τελετάς
sin comunicarlo a nadie, excepto a los compañeros de iniciación en tus sagrados rituales