συνθραύω
συνθραύω, to break in pieces, shiver
συνθραύω,
- break in pieces, shiver, E. Or. 1569, Plu. Arist. 18; crumble, ἄρτον Gp. 9.23.5:—Pass., X. Ages. 2.14, Plb. 8.5.11, etc.
συν·θραύω, briser, broyer, fracasser, Eur. Or. 1569 ; Plut. Arist. 18 ; au pass. Xén. Ages. 2, 14 ; Pol. 8, 7, 11, etc.
συνθραύω, (θραύω), mit od. zusammenbrechen, zerschlagen ; κρᾶτα θριγκῷ, Eur. Or. 1569 ; Pol. 8.7.11 ; Plut. Aristid. 18.
συνθραύω
fut. ώσω
- to break in pieces, shiver, Eur.