σύνθροος
σύνθροος, sounding together
σύνθροος, ον,
- sounding together, ἠχώ Nonn. D. 16.335; [Ἀρίων] σ. κιθάρῃ AP 9.308 (Bianor).
σύν·θροος, οος, οον, qui résonne avec, dat. Anth. 9, 308 ; abs. en parl. de l’écho, Nonn. D. 16, 335.
Étym. σύν, θρόος.
σύνθροος, mit- od. zusammentönend, -stimmend, Bian. 8 (IX.308).
σύνθροος
σύν-θρους, ουν,
- sounding together with, accompanying, c. dat., Anth.