συνοπαδός
συνοπαδός, a companion
συνοπᾱδός, όν, Ion. συνοπ-ηδός,
- following along with, accompanying, τοῖς ἀνθρώποις Pl. Sph. 216b; ψυχὴ θεῷ σ. γενομένη Id. Phdr. 248c; ξείνῳ σ. A.R. 4.745; ὄνειαρ σ. ἀοιδῆς Panyas. 12.13; ἐν αὐλοῖς σ. Telest. 5.
συν·οπαδός, οῦ (ὁ, ἡ) [ᾱ] compagnon, compagne de, dat. Plat. Phædr. 248c ; A. Rh. 4, 745 ; gén. Panyas. Heracl. 12, 13 Kinkel, etc. ; abs. Plat. Soph. 216b ||
➳ Ion. συνοπηδός, Panyas. l. c.
Étym. σ. ὀπαδός.
συνοπαδός, [ᾱ], zugleich folgend, begleitend ; Plat. Phaedr. 248c, Soph. 216b ; Panyasis bei Ath. II.37a in ion. Form συνοπηδός.
συνοπαδός
συν-οπᾱδός, οῦ, ὁ,
- a companion, Plat.