συνορίζω

συνορίζω,

• bring together, opp. διακρίνω, Arist. Cael. 307a33, b2:— Pass., v.l. in Ptol. Harm. 1.9.
• • • 2 Med., give oneʼs consent to a boundary, Sammelb. 5240.15 (i A.D.).
    • 3 Med., bet (cf. συντίθημι B. II.3), συνορισάμενος ψευδὲς ἐπιδείξειν τὸ ἐν Δελφοῖς μαντεῖον Aesop. 55.
  • II intr., = συνορέω, to be conterminous with, c. dat., OGI 221.69 (Ilium, iii B.C.), Antig. Mir. 78, D.S. 1.30, Peripl.M.Rubr. 64: with πρός c. acc., Scymn. 839: abs., D.S. 14.44, 17.4.