συνορατικός
συνορατικός, taking a comprehensive view
συνορ-ᾱτικός, ή, όν,
- = συνοπτικός, Arr. Epict. 1.6.1, Ptol. Tetr. 10, Asp. in EN 140.30.
συνορατικός, ή, όν [ᾱ] c. συνοπτικός, Plut. t. 5, p. 770 Wyttenbach ; Arr. Epict. 1, 6, 1 ; Stob. Ecl. 1, 6.