σύνοπλος
σύνοπλος, under arms together, allied
σύνοπλ-ος, ον,
- under arms together, allied, δόρατα E. HF 127 (lyr.).
σύν·οπλος, ος, ον, qui s’unit à d’autres armes, en parl. d’une arme, Eur. H.f. 128.
Étym. σύν, ὅπλον.
σύνοπλος, mit unter den Waffen, Waffengefährte ; ξύνοπλα δόρατα Eur. Herc.F. 128.
σύνοπλος
σύν-οπλος, ον,
ὅπλον
- under arms together, allied, Eur.