συντηκτικός
συντηκτικός, able to liquefy
συντηκ-τικός, ή, όν,
- able to liquefy, τὸ ἁλμυρὸν σ. γλώττης Arist. de An. 422a19, cf. Somn.Vig. 456b35, Resp. 479b21; liquefactive, φάρμακα Gal. 11.757.
- II (from Pass.) easily liquefied, Arist. HA 622a15.
- 2 wasting, of sick persons, Aret. SD 1.13, Plin. HN 28.125; πυρετὸς σ. Gal. 18(2).42.
συντηκτικός, ή, όν :
I qui consume ou décompose facilement, gén. Arstt. An. 2, 10, 2 ; Somn. 3, 10 ; Respir. 20, 2 ||
II intr. :
1 qui se décompose facilement, Arstt. H.A. 9, 37, 23 ; Str. 317 ||
2 en parl. de pers. sujet à tomber en syncope, Arét. Caus. m. diut. 1, 13.
Étym. συντήκω.
συντηκτικός, ή, όν, zusammenschmelzend, Arist. somn. 3 u. Sp.