συντέρμων
συντέρμων, bordering on, close together
συντέρμων, ον, gen. ονος,
- bordering on, close together, APl. 16.185.
συν·τέρμων, ων, ον, gén. ονος, limitrophe, A. Pl. 185.
Étym. σύν, τέρμα.
συντέρμων, ονος, angrenzend, Ep.adesp. 251 (Plan. 185).
συντέρμων
συν-τέρμων, ον,
- bordering on, close together, Anth.