σύντηγμα
σύντηγμα, waste product
σύντηγμα, ατος, τό,
- waste product, used by Arist. (and Thphr. Lass. 6, Gal. 6.184) to express the humours that permeate the body, but are not regularly either secreted or excreted, difft. from τὰ περιττώματα (v. περίσσωμα), Arist. GA 724b27, Somn.Vig. 456b35, Pr. 864a18; apparently of a morbid or abnormal kind, τὸ ἀποκριθὲν . . ὑπὸ τῆς παρὰ φύσιν ἀναλύσεως Id. GA l.c.
σύντηγμα, ατος (τὸ)
1 matière provenant d’un corps en décomposition, Arstt. Probl. 5, 32, Somn. 8, etc. ; Gal. 6, 99 ||
2 décomposition, dissolution, Arstt. G.A. 1, 18, 19, etc.
Étym. συντήκω.
σύντηγμα, τό, das Zusammengeschmolzene, Aufgelöste, Arist. gen.an. 1.18. – Das Zerschmelzen, Hinschwinden, Hinschmachten, Arist. somn. 3.