συντύραννος
συντύραννος, fellow-tyrant
συντῠρανν-ος, ὁ,
- fellow-tyrant, Plu. Cons.Apoll. 2.105b.
συν·τύραννος, ου (ὁ) tyran ou roi avec un autre, Plut. M. 105b.
Étym. σύν, τύραννος.
συντύραννος, ὁ, auch ἡ, Mittyrann, Teilnehmerin an der Gewaltherrschaft, Plut. Dion 36 u. öfter, u. a.Sp.