σχολικός
σχολικός, scholastic
σχολικός, ή, όν, (σχολή II)
- scholastic, ὑπομνήματα Ath. 3.83b; παράδοσις Heliod. ap. Orib. 49.8.1; academic, σ. συγγυμνασία A.D. Conj. 213.2; σ. πλάσματα school compositions, D.Chr. 18.18; σ. ἀγνόημα an error of the (Aristarchean) school, Sch. Il. 2.111; σχολικὸν μᾶλλον ἢ παραγγελματικόν, more like lectures than a handbook, D.H. Comp. 22. Adv. -κῶς after the manner of the schools, S.E. M. 8.13.
- 2 long-winded, tedious, Longin. 3.5, 10.7.
- 3 scholarly, Philostr. VS 2.9.2 (Sup.).
- II σχολικά, τά, = causae summatim excerptae, Gloss.
σχολικός, ή, όν : propre à l’école, d’où :
1 usuel dans les écoles, Ath. 83b ||
2 qui sent l’école, Lgn 3, 5 ; 10, 7 ; DH. Comp. 22 ||
3 de commentaire, Arstt. Plant. præf. ; τὰ σχολικά, Simpl. les commentaires, les explications.
Étym. σχολή.
σχολικός, der Schule angehörig, gemeinsam, schulmäßig,
• adv. σχολικῶς , πλάττεσθαι S.Emp. adv.log. 2.13 ; bes. geziert, wie in den Rhetorenschulen.
• adv. σχολικῶς , πλάττεσθαι S.Emp. adv.log. 2.13 ; bes. geziert, wie in den Rhetorenschulen.