σύγκαυσις
σύγκαυσις, burning
σύγκαυσις, εως, ἡ, (συγκαίω)
- burning, Pl. Ti. 83a; baking of horn and pottery, Arist. Aud. 802b4; parched state of body, Gal. 15.895, Nat.Fac. 2.9.
σύγκαυσις, εως (ἡ)
1 embrasement, combustion, Plat. Tim. 83a ; Gal. 3, 66 ; 5, 51 ; Ptol. Tetr. p. 86b ||
2 action de brûler, de faire cuire (des briques) Arstt. Aud. 37.
Étym. συγκαίω.
σύγκαυσις, ἡ, das Verbrennen, Plat. Tim. 83a ; das zu starke Brennen, Rösten.