σώτειρα

σώτειρα, ἡ, fem. of σωτήρ, Pi. O. 13.54, Hdt. 2.156, E. Med. 528, Heracl. 588, Pl. Lg. 960c.

• • • 2 freq. as epith. of protecting goddesses, of Τύχα, Pi. O. 12.2 (cf. σωτήρ I.2); of Θέμις, ib. 8.21; of Εὐνομία, ib. 9.16; of Athena, Lycurg. 17, IG 2(2).676.12; of Artemis, AP 6.267 (Diotim.), IG 2(2).4695; of Hecate, CIG (add.) 3827q (Cotiaeum); of Rhea, ib. 4695 (Egypt), etc.; ἡ Σ. abs., of Demeter, Ar. Ra. 379 (lyr.), Arist. Rh. 1419a3; of Kore, SIG 1158.5 (Cyzicus, iii B.C.); of Artemis, IG 2(2).1343.24,40, etc.; of Cleopatra II or III, PTheb.Bank 11.2, OGI 739.8 (ii B.C.).
  • II an antidote, Gal. ap. Hsch., Paul.Aeg. 3.45, 7.11.23.

σώτειρα, ἡ, fem. von σωτήρ, Retterin, Erhalterin, häufiges Beiwort schützender Göttinnen, Pind. Θέμις, Ol. 8.21, Εὐνομία, 9.15, Τύχα, 12.2, eben so bei Her. 2.156 ; Eur. Med. 528 ; bes. Hera, die Iuno Sospita der Römer ; – τῶν λεχθέντων, Plat. Legg. XII.960c.

σώτειρα f. adj.,

• 1saviour
• • a of goddesses σώτειρα Διὸς ξενίου πάρεδρος ἀσκεῖται Θέμις O. 8.21 Θέμις θυγάτηρ τέ οἱ σώτειρα μεγαλόδοξος Εὐνομία O. 9.15 παῖ Ζηνὸς ἐλευθερίου σώτειρα Τύχα O. 12.2
  • b c. dat. Μήδειαν ναὶ σώτειραν Ἀργοῖ καὶ προπόλοις O. 13.54

σώτειρα, ἡ, σωτήρ

• • • 1fem. of σωτήρ, Hdt., Eur., etc.
    • 2epith. of goddesses (cf. Juno Sospita), Pind., Ar.