τέμνω

τέμνω (A), Ion., Dor., and Ep. τάμνω, Il. 3.105, al. (τέμνω once in Hom., Od. 3.175), Hdt. 2.65, Democr. 263, Hp. Acut. 22, SIG 1026.20 (Cos, Pass.), cf. ἀποτέμνω, διατέμνω: 3 sg. pres. τέμει only in Il. 13.707 (2 sg. τέμεις prob. in Epigr. ap. Suid. s.v. βοῦς ἕβδομος): τέμνω is f.l. in Pi. P. 3.68 and v.l. in O. 13.57, cf. τάμνω ib. 12.6, B. 5.17, 16.4, but is the only Att. pres., Th. 3.26, IG 1(2).76.56, etc. (v. also τμήγω): Iterat. τέμνεσκον A.R. 1.1215, Q.S. 6.217: fut. τεμῶ E. Ba. 493, Th. 1.82, etc.; Ion. τεμέω Hp. Jusj. 1: aor. Ion. and Dor. ἔτᾰμον, Ep. τάμον, Il. 3.292, al., SIG 4.10 (Cyzicus, vi B.C.), Pi. N. 3.33, Hdt. 7.132; Ep. inf. ταμέειν Il. 19.197; τόμοντες, Alc. [added from Supp.]; Att. ἔτεμον Th. 6.7, IG 2(2).1666A8, etc.: pf. τέτμηκα Arist. SE 178a21, (ἀπο-) Pl. Men. 85a; Dor. 3 sg. τετμάκει Archim. Con.Sph. 22, 26; Ion. and Ep. part. (in pass. sense) τετμηώς A.R. 4.156:—Med., fut. τεμοῦμαι (ὑπο-) Ar. Eq. 291 (lyr.), X. Cyr. 1.4.19, etc.: aor. ἐταμόμην, inf. ταμέσθαι Il. 9.580; Att. ἐτεμόμην Pl. Plt. 280d (ἀπ-), Luc. Pr.Im. 24:—Pass., fut. τμηθήσομαι Arist. LI 968b17; Dor. τμα- Archim. Aequil. 2.2; also τετμήσομαι Philostr. VA 4.24, (ἐκ-) Pl. R. 564c: aor. ἐτμήθην E. Tr. 480, Th. 2.18, etc.; Dor. ἐτμα- Archim. Con.Sph. 11: pf. τέτμημαι Od. 17.195, Th. 3.26, etc.; Dor. τετμα- Archim. Con.Sph. 12 (τετμη- Pi. I. 6(5).22 codd.):—

• cut, in Hom. and elsewhere usu. of particular kinds of cutting (v. infr.); generally, ὀδόντας οἵους τέμνειν fit for cutting, X. Mem. 1.4.6; τοιοῦτον τμῆμα τέμνεται τὸ τεμνόμενον, οἷον τὸ τέμνον τέμνει; Pl. Grg. 476d.
• • • 2 cut, wound, maim, ἀλλήλων ταμέειν χρόα χαλκῷ Il. 13.501, 16.761; πρὸς δέρην τ. wound her in the neck, A. Eu. 592; οἱ στενοὶ (sc. τελαμῶνες) τέμνουσι narrow bandages cut the patient, Sor. 1.83.
    • 3 of a surgeon, cut, ἐκ μηροῦ τ. βέλος Il. 11.844; τ. τὰν κοιλίαν IG 42(1).122.40 (Epid., iv B.C.); τὴν χεῖρα (in blood-letting) Gal. 16.810: abs., use the knife, as opp. to cautery (κάειν), ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες A. Ag. 849, cf. X. An. 5.8.18, Pl. Grg. 456b, 480c, 521e, etc.:— Pass., to be operated upon, Hp. Aph. 7.44, Pl. Grg. 479a.
    • 4 cut, castrate, ἐρίφους, βοῦν, κάπρον, Hes. Op. 786, 791; of men, Luc. Syr. D. 15.
    • 5 prune vines, LXX Le. 25.3, cf. Is. 5.6 (Pass.); cut, i.e. gather, herbs, Dsc. 3.132 (Pass.).
  • II cut up, cut to pieces, of animals, Il. 9.209; τ. μελεϊστί, διὰ μελεϊστί, κατὰ μέλη, 24.409, Od. 9.291, Pi. O. 1.49; τ. ἰχθῦς Hdt. 2.65, cf. 3.42, etc.:—Med., ταμνομένους κρέα πολλά Od. 24.364.
  • • • b slaughter, sacrifice, ταμέειν Διί τʼ Ἠελίῳ τε Il. 19.197; σφάγια τ. E. Supp. 1196:—Pass., σφάγια τέμνεται Id. Heracl. 400.
    • 2 ὅρκια τάμνειν sacrifice in attestation of an oath, and hence, take solemn oaths, Il. 2.124, Od. 24.483, etc. (also in late Prose, as Plb. 21.24.3, 21.32.15, al.); φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες Il. 3.73, etc.; θάνατόν νύ τοι ὅρκιʼ ἔταμνον I made a truce which was death to thee, 4.155; ἐπὶ τούτοισι τ. ὅρκιον on these terms, Hdt. 7.132; without ὅρκιον, τ. τισὶ μένειν τὸ ὅρκιον make a covenant that . ., Id. 4.201; also σπονδὰς τέμωμεν E. Hel. 1235; ἆρα φίλιά μοι τεμεῖ; Id. Supp. 376 (lyr.):—Med., of two parties, ὅρκια τάμνεσθαι Hdt. 4.70.
    • 3 φάρμακον τέμνειν cut or chop up a plant for purposes of medicine or witchcraft, Pl. Lg. 836b: metaph., ib. 919b, Ep. 353e: hence πόρον or ἄκος τέμνειν contrive a means or remedy, A. Supp. 807 (lyr., dub.l.), E. Andr. 121 (lyr.).
    • 4 divide, of a river, μέσην τ. Λιβύην cut it in twain, Hdt. 2.33, cf. E. El. 411; of a mountain-chain, D.P. 340, 890; τ. δίχα cleave in two, Pl. Smp. 190d:-Med., ἑπτὰ μέρη τεμόμενος having divided it into seven parts, Id. Lg. 695c:—Pass., γραμμὴ δίχα τετμημένη Id. R. 509d; τετμημένος ἐξ ἑνὸς δύο cut from one into two, Id. Smp. 191d.
    • • b διὰ τῆς δριμυφαγίας εἰ καὶ τὸ πάχος τέμνοιτο τοῦ γάλακτος were to be diluted, thinned, Sor. 1.98; ἡ τῆς πτισάνης [ὕλη] τ. καὶ ὑγραίνει τὰ τῆς ἀναπτύσεως δεόμενα Gal. 15.507, cf. 6.352, 14.742; τέμνειν καὶ λεπτύνειν τὰ παχέα τῶν ὑγρῶν Id. 6.760, cf. Vict.Att. 1, al.
    • 5 divide logically, τ. δίχα Pl. Phlb. 49a, Plt. 287b; τ. τὸν ἀριθμὸν ἀρτίῳ καὶ περιττῷ into even and odd, ib. 262e, cf. 266e, al.; εἰς δύο μέρη τέμνουσι [τὴν πραγματείαν] Sor. 1.1:—Pass., διχῇ τέμνεσθαι Pl. Sph. 223c.
  • III cut off, sever ἐκ κεφαλέων τρίχας Il. 3.273; κεφαλὴν ἀπὸ δειρῆς 18.177; δρακόντοιν κάρα A. Ch. 1047, cf. S. Ph. 619; λαιμούς τινος Ar. Av. 1560; πλόκον, φόβας, βόστρυχον, S. Aj. 1179, El. 449, 901 (Pass.), etc.; τράχηλον σώματος χωρίς E. Ba. 241; Ὕδραν τ. Pl. R. 426e: with double acc., ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ τάμνε νέους ὄρπηκας cut the branches off the fig-tree, Il. 21.38 (ἐρινεοῦ cj. Agar):—Pass., τρίχας ἐτμήθην had them cut off, E. Tr. 480.
  • • 2 part off, mark off, τέλσον ἀρούρης Il. 13.707; τέμενος 6.194; so in Med., 9.580; also τάμνοντʼ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας they cut them off, surrounded them, 18.528.
  • IV cut down, fell, of trees and timber, δένδρεα, δρῦς, φιτρούς, 11.88, 23.119, Od. 12.11, etc.; δοῦρα Hes. Op. 807; τίς . . ἔτεμε τὰν δακρυόεσσαν Ἰλίῳ πεύκαν; E. Hel. 231 (lyr.); τ. ὕλην Th. 2.98; τ. ξύλα ἐκ τοῦ Κιθαιρῶνος ib. 75; χάρακας ἐκ τοῦ τεμένους Id. 3.70:—Pass., [μελίη] χαλκῷ ταμνομένη Il. 13.180; ῥόπαλον τετμημένον Od. 17.195; ἡ ὕλη ἡ τετμ. the felled timber, D. 42.30:—Med., δοῦρα τάμνεσθαι fell oneself timber, Od. 5.243, cf. Hdt. 5.82, E. Hec. 634 (lyr.).
  • • 2 λίθον τ. hew or quarry it, IG 1(2).76.56, cf. 2(2).1666A8, 4(2)(1).102.41, al. (Epid., iv B.C.), Pl. Criti. 116a, PPetr. 2 p.6 (iii B.C.), D.S. 5.13; τ. μέταλλον open or work a mine, Hyp. Eux. 35 (Pass.):—Med., λίθους τάμνεσθαι have them wrought or hewn, Hdt. 1.186.
    • 3 cut down for purposes of destruction, γῆς τ. βλαστήματα E. Hec. 1204; τ. τὸν σῖτον X. Mem. 2.1.13; also τ. τὴν γῆν lay waste the country by felling the fruit-trees, cutting the corn, etc., Hdt. 9.86, cf. Th. 2.19, 55, And. 3.8 (Pass.); τῆς γῆς ἔτεμον οὐ πολλήν Th. 6.7: c. partit. gen., τῆς γῆς τ. waste part of it, Id. 1.30, 2.56:—Pass., ib. 18, 20.
  • V cut into shape, δέρμα βόειον Od. 14.24; ἱμάντας ἐκ τοῦ δέρματος Hdt. 5.25:—Med., νομέας ταμόμενοι Id. 1.194.
  • VI cut lengthwise, τ. γῆν, ἄρουραν, plough it, Sol. 13.47, A. Fr. 196.
  • • 2 τ. ὁδόν cut or make a road, τ. ὁδοὺς εὐθείας Th. 2.100; τ. διάπλους ἐκ τῶν διωρύχων Pl. Criti. 118e; τάφρον τεμέσθαι PHal. 1.107 (iii B.C.); ὁ τέμνων (sc. τὴν τάφρον) ib. 110: metaph., ὀχετοὺς ἐπὶ τὸν πλεύμονα ἔτεμον carried channels or ducts to the lungs, Pl. Ti. 70d, cf. 77c; οὐκ . . ἐγὼ πρῶτος ταύτην ἐτεμόμην τὴν ὁδόν Luc. Pr.Im. 24:—Pass., μυρίαι τέτμηνται κέλευθοι Pi. I. 6(5).22; οὐ τετμημένων [τῶν] ὁδῶν Hdt. 4.136, etc.
    • • b make oneʼs way, advance, ὦ τὴν ἐν ἄστροις . . τέμνων ὁδὸν . . Ἥλιε E. Ph. 1; διὰ μέσου . . αἰθέρος τέμνων κέλευθον Ar. Th. 1100; τὴν μεσόγαιαν τ. τῆς ὁδοῦ take the inland road, strike through the interior, Hdt. 7.124, 9.89: metaph., μέσον τι τέμνειν hold a middle course, Pl. Prt. 338a; τὴν μέσην τ. Plu. Lib.educ. 2.7b; μέσον τινὰ [βίον] τ. Pl. Lg. 793a; βιότοιο τ. τρίβον AP 9.359 (Posidipp. or Pl.Com.), 360 (Metrod.): abs., make oneʼs way, A.R. 2.1244, 4.771.
    • 3 of ships, cut through the waves, plough the sea, τ. πέλαγος μέσον, κύματα θαλάσσης, Od. 3.175, 13.88, cf. Pi. P. 3.68: metaph., ψεύδη . . τάμνοισαι κυλίνδοντʼ ἐλπίδες menʼs hopes are tossed about as they cut through the sea of lies, Id. O. 12.6: of birds, αἰθέρος αὔλακα τ. cleave the air, Ar. Av. 1400, cf. h.Cer. 383, E. Epigr. 2.
  • VII cut short, bring to a crisis or decision, μαχᾶν τ. τέλος Pi. O. 13.57; κίνδυνον τ. σιδάρῳ E. Heracl. 758 (lyr.); λόγῳ τὰ διάφορα τεμεῖν Lib. Or. 18.164; τὰς δίκας τ. Cod.Just. 3.1.12, cf. 2.12.27.2, al.
  • VIII ταμών metaph.for ἀρύσας, Emp. 143. (Cf. Slovenian tnèm tȩ́ti ‘to hack’, Ir. tamnaim ‘I mutilate’.)

τέμνω (B), only in τέμνοντα· ἀμέλγοντα, Hsch.; ἔτεμεν· ἤμελγεν, Id. (Perh. cf. Skt. ā-cāmati, pl. -camanti, ‘sip’, Icel. hvóma ‘swallow’.)

τέμνω, ion. u. ep. τάμνω, Od. 3.175 steht τέμνειν, fut. τεμῶ (s. auch τέμω), aor. ἔτεμον, ion., ep. u. altatt. ἔταμον, inf. ταμέειν, perf. τέτμηκα (Ap.Rh. 4.156 τετμηώς, mit pass. Bdtg), perf. pass. τέτμημαι, aor. ἐτμήθην, fut. τετμήσομαι, ἐκτετμήσεσθον Plat. Rep. VIII.564e (vgl. τμήγω),
1) schneiden, zerschneiden, zerhauen, zerspalten, Hom. u. Folgende ; bes.
   a) von Menschen, verwunden ; niederhauen, zusammenhauen ; ἀλλήλων ταμέειν χρόα χαλκῷ, Il. 13.501, 16.761 ; Tragg. u. Folgde ; κάρα τέμνειν, abschneiden, Soph. Phil. 615 ; πώλους σιδήρῳ τέμνετʼ αὐχένων φόβην, Eur. Alc. 431 ; λαιμόν, Hel. 1600 ; τρίχας ἐτμήθην, Troad. 480. – Aber auch oft vom Schneiden des Wundarztes, gew. neben καίειν, welche beiden Tätigkeiten hauptsächlich die Kunst desselben ausmachten, ἤ τοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως πειρασόμεσθα πῆμʼ ἀποτρέψαι νόσου, Aesch. Ag. 823 ; οἱ ἰατροὶ τέμνουσι καὶ καίουσι ἐπʼ ἀγαθῷ, Xen. An. 5.8.18 ; Dem. 1.2.54 ; Sp., wie Ael. V.H. 11.11.
   b) von Tieren, zerstückeln, zerlegen, Her. 2.65 ; bes. schlachten, zum Opfer, κάπρον ταμέειν Διΐ ; Il. 19.197 ; auch im med., ταμνόμενοι κρέα, Od. 24.364 ; σφάγια τέμνειν, Eur. Suppl. 1195. – Aber Hes. O. 788, 793, ἐρίφους, κάπρον, verschneiden, castrare. – Ὅρκια πιστὰ τάμνειν, einen Vertrag oder ein Bündnis schließen, indem man dabei die üblichen feierlichen Opfer veranstaltete, eigentlich also die Eidesopfer vollziehen, Il. 2.124, 3.105, 252, 19.191, Od. 24.483 ; auch φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμεῖν, Il. 3.73, 94, 256 ; u. im med., ὅρκια τάμνεσθαι, Her. 4.70, 71 ; vgl. aber 4.201 ; Hom. vrbdt auch θάνατόν νύ τοι ὅρκιʼ ἔταμνον, dir zum Tode schloß ich das Bündnis, Il. 4.155. Später auch συνθεσίας, φίλια τέμνειν, σπονδάς, Eur. Hel. 1251.
   c) von Bäumen u. Holz übh., abhauen, behauen, δούρατα, φιτρούς, Od. 5.162, 12.11 u. sonst ; Hes. O. 809 ; daher ῥόπαλον τετμημένον, Od. 17.195 ; τὴν ὕλην τὴν τετμημένην πεπρακότα, Dem. 42.30 ; auch im med., δοῦρα τάμνεσθαι, sich Bauholz fällen, Od. 5.243 ; τίς ἔτεμετὰν δακρυόεσσαν Ἰλίῳ πεύκαν, Eur. Hel. 234 ; τμηθεῖσα πεύκη, Med. 4 ; Her. 5.82 ; αἰχμάν, Pind. N. 3.33 ; λίθους τάμνεσθαι, Steine behauen, Her. 1.186 ; – φάρμακον τέμνειν, ein Heilkraut abschneiden, Heil- oder Zaubermittel aus abgeschnittenen Kräutern und Wurzeln bereiten, H.h. Cer. 229 ; Plat. Legg. VIII.836b, XI.919b ; – τέμνειν δίχα, entzwei schneiden, Plat. Soph. 265e, u. oft ; τοιοῦτον τμῆμα τέμνεται τὸ τεμνόμενον οἷον τὸ τέμνον τέμνει, Gorg. 476d ; – σῖτον τέμνειν, Getreide abmähen, Xen. Mem. 2.1.13, wie ὀπώρα τέμνεται, Soph. fr. 239. – Aber χώραν, γῆν τέμνειν ist = ein Land durch Abhauen der Obstbäume und Abschneiden der Feldfrüchte verwüsten ; Andoc. 3.8 ; Thuc. 2.18, 8.31 ; Plat. Rep. V.471c, Menex. 242c ; Folgde, wie Pol. 9.28.6.
2) durch Abgrenzung, gleichsam aus etwas Größerm herausschneiden, absondern ; τέλσον ἀρούρης, Il. 13.707, wo Spitzner zu vgl., der ἄροτρον vermutet ; τέμενος, Il. 16.194, 20.184 ; ἄροσιν, Il. 9.580 ; – übh. scheiden, sondern, Sp. – In τάμνοντʼ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας, Il. 18.528, nimmt man eine Tmesis an, sie schnitten die Herden für sich ab. – Auch τέμνειν ὀχετούς, Gräben ziehen, stechen, Plat. Tim. 70c, 77c ; – τέμνειν ὁδούς, Wege ziehen, anlegen, bahnen, Her. 4.136 ; Thuc. 2.100 ; Plat. Legg. VII.803e. – Daher auch 3) von der Bewegung durch einen Raum hin, durchschneiden ; bes. vom Schiffe, das in seinem Laufe das Meer durchschneidet, τέμνειν πέλαγος μέσον, κύματα θαλάσσης, Od. 3.175, 13.88 ; θάλασσαν, Pind. P. 3.68 ; daher ὁδόν u. dgl., einen Weg einschlagen, τέτμηνται κέλευθοι, I. 5.22 ; u. so vielleicht zu erklären μαχᾶν τέμνειν τέλος, Ol. 13.57, sie beendigen ; auch ἀνδρῶν ἐλπίδες τάμνουσαι ψεύδη, 12.6, die durch Lüge gehenden Hoffnungen ; τέμνειν κέλευθον, Ar. Th. 1100 ; αἰθέρος αὐλακα, Av. 1400 ; τὴν μεσόγαιαν τῶν ὁδῶν τάμνειν, Her. 9.89, sich Bahn brechen ; auch Sp., Philod. 16 (V.25), bei denen τέμνειν geradezu für gehen gebraucht wird, wie Ap.Rh. 4.771 ; dah. μέσον τέμνειν, die Mittelstraße halten, Plat. Legg. VII.793e, wie διὰ μέσων ἀσφαλέστερον ἰέναι τέμνοντας, Polit. 262b, vgl. Prot. 338a. – Auch übertr., τίνʼ ἀμφʼ αὑτᾶς ἔτι πόρον τέμνω ; Aesch. Suppl. 807, welchen Weg soll ich einschlagen, welche Mittel finden ; εὐθεῖαν λόγων τέμνων κέλευθον, Eur. Rhes. 423.

τέμνω

Also τάμνω 175.

3 sing. aor. τάμε Il. 3.292, Il. 5.74, 292, Il. 17.618, Il. 19.266, Il. 22.328, Il. 23.867.

3 pl. τάμον Il. 6.194, Il. 20.184.

3 sing. subj. τάμῃ Il. 17.522. τάμῃσι Od. 18.86, 339.

1 pl. τάμωμεν Il. 3.94, Il. 19.191.

2 pl. τάμητε Il. 3.252.

3 sing. opt. τάμοι Il. 5.214, Il. 17.126: Od. 16.102.

Pple. ταμών, -όντος Il. 2.124, Il. 3.73, 256, Il. 18.177, Il. 24.409: Od. 5.409: Od. 5.162, Od. 9.291, Od. 12.11, Od. 23.204, Od. 24.483.

Infin. ταμέειν Il. 13.501, Il. 16.761, Il. 19.197.

Aor. infin. mid. ταμέσθαι Il. 9.580.

Nom. sing. neut. pf. pple. pass. τετμημένον Od. 17.195.

(ἀποπρο-, ἐκ-, περι-, προ-)

• • 1

    To cut, cut into, gash. Of wounding or piercing with the point of a spear: ὑπὸ γλῶσσαν τάμε χαλκός Il. 5.74. Cf. Il. 5.292, Il. 13.501=Il. 16.761, Il. 17.618.

  • 2

    To slay (a sacrificial victim): [κάπρον] ταμέειν Διί Il. 19.197.

    For ὅρκια τάμνειν see ὅρκιον 3.

  • 3

    To cut off, sever: ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας Il. 3.273. Cf. Il. 17.126, Il. 18.177, Il. 5.214:=Od. 16.102, Od. 18.86, Od. 22.476.

    To cut or lop off for use: φιτρούς Od. 12.11, ῥόπαλον τετμημένον Od. 17.195.

  • 4

    To cut out, remove (with the knife): ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ βέλος Il. 11.844.

    To cut out, remove by severing a joint: ἐκ μηρία τάμνον Od. 3.456.

  • 5

    To cut, cut in two, sever, divide: ἀπὸ στόμαχον κάπρου τάμεν Il. 19.266. Cf. Il. 3.292, Il. 17.522, Il. 22.328, Il. 23.867: ταμὼν ὕπο πυθμένʼ ἐλαίης Od. 23.204.

    To cleave (the sea): πέλαγος μέσον τέμνειν Od. 3.175. Cf. Od. 13.88.

  • 6

    To cut (in pieces): μελεϊστὶ ταμών Il. 24.409. Cf. Od. 9.291, Od. 18.339.

    To cut up, cut in pieces, for sacrifice: γλώσσας Od. 3.332.

    To cut up or carve (meat).

    In mid.: ταμνομένους κρέα πολλά Od. 24.364.

    Absol. Il. 9.209.

  • 7

    To fell (trees): δένδρεα Il. 11.88. Cf. Il. 13.180, Il. 23.119.

  • 8

    To cut into shape, form by cutting or hacking: δούρατα Od. 5.162. Cf. Il. 21.38: Od. 14.24.

    In mid.: τάμνετο δοῦρα Od. 5.243.

  • 9

    With ἀμφί, to surround and cut off(cattle, etc.) in order to make booty of them (cf. περιτάμνω). In mid.: τάμνοντʼ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα οἰῶν Il. 18.528.

  • 10

    To mark off, designate: τέμενος Il. 6.194, Il. 20.184.

    In mid. Il. 9.580.

τέμνω

See τάμνω.

τέμνω : see τάμνω.

τέμνω Root !τεμ, cf. τέμω

• • Ito cut, hew, Hom., etc.; ὀδόντας οἵους τέμνειν teeth fit for cutting, Xen.
  • • 2to cut, wound, maim, Il.; πρὸς δέρην τ. to wound her in the neck, Aesch.
    • 3of a surgeon, to cut, Il.: absol. to use the knife, as opp. to cautery (κάειν), Aesch., Xen., etc.:—Pass. to be operated upon, Plat.
  • IIto cut up, cut to pieces, Hom., etc.:—to slaughter, sacrifice, Il., Eur.
  • • 2ὅρκια τάμνειν to sacrifice in attestation of an oath, and so to take solemn oaths, Hom.; θάνατόν νύ τοι ὅρκιʼ ἔταμνον I made a truce which was death to thee, Il.:—Mid., of two parties, ὅρκια τάμνεσθαι Hdt.:—cf. Lat. foedus ferire.
    • 3φάρμακον τέμνειν to cut or chop up a plant for purposes of medicine or witchcraft, Aesch., etc.; ἄκος τέμνειν to contrive a means or remedy, Eur.
    • 4to divide, of a river, μέσην τ. Λιβύην to cut it in twain, Hdt.; δίχα τ. to cut in two, bisect, Plat.
  • IIIto cut asunder, cut off, sever, κεφαλὴν ἀπὸ δειρῆς Il., etc.; with double acc., ἐρινεὸν τάμνε ὄρπηκας cut the branches off the fig-tree, Il.; and in Pass., τρίχας ἐτμήθην had them cut off, Eur.
  • • 2to part off, mark off, τέμενος Il.
  • IVto cut down, fell trees, Il., etc.:—Mid., δοῦρα τάμνεσθαι to fell oneself timber, Od., Hdt.
  • • 2λίθον τ. to hew stone, Plat.: Mid., λίθους τάμνεσθαι to have them wrought or hewn, Hdt.
    • 3to cut down for purposes of destruction, Eur., etc.; τ. τὴν γῆν to ravage the country by felling the trees and cutting the corn, Hdt., Thuc.; with partit. gen., τῆς γῆς τ. to waste part of it, Thuc.
  • Vto cut or hew into shape, δούρατα Od., etc.
  • VIto cut lengthwise, to plough, Solon.
  • • 2τ. ὁδόν to cut or make a road, Thuc.:—Pass., τέτμηνται κέλευθοι Pind.
    • 3also to make oneʼs way, advance, τ. ὁδόν Eur.; τὴν μεσόγαιαν τ. τῆς ὁδοῦ to take the middle road, strike through the interior, Hdt.; μέσον τέμνειν to hold a middle course, Plat.
    • 4of ships, to cut through the waves, plough the sea, Od.:—so of birds, to cleave the air, Ar.
  • VIIto bring to a decision, Lat. decidere, Pind., Eur.