τεμένισμα
τεμένισμα, the precincts of a temple
τεμέν-ισμα, ατος, τό,
- the precincts of a temple, D.C. 42.26, 57.9.
τεμένισμα, ατος (τὸ) enceinte sacrée, bois sacré, temple, DC. 42, 26 ; 57, 9.
Étym. τεμενίζω.
τεμένισμα, τό, das Geweihte, bes. Hain od. Tempel, DC. 57.9.