Ταντάλειος
Ταντάλειος, of or belonging to Tantalus
Ταντᾰλ-ειος, Ταντάλ-εος, Ταντᾰλ-ίδης, Ταντᾰλ-ικός, Ταντᾰλ-ίς, v. Τάνταλος.
Ταντάλειος, ος, ον [ᾰλ] de Tantale, Eur. Hel. 856, I.T. 988, etc. ; ὁ Τ. Eur. I.T. 1, le fils de Tantale (Pélops) ; τιμωρία Τ. Poèt. (Pol. 4, 45, 6) ; Τ. δίκαι, Luc. Am. 53, supplice de Tantale ; οἱ Τ. ἔκγονοι, Eur. El. 1176, les descendants de Tantale.
Étym. Τάνταλος.
Ταντάλειος, α, ον
- of or belonging to Tantalus, Eur.