ταυρογενής
ταυρο-γενής, ές, doubtful epith. of Dionysus, Orph. Fr. 297.
ταυρο·γενής, ής, ές, né d’un taureau, ép. de Dionysos, Orph. fr. 28, 7.
Étym. τ. γίγνομαι.
ταυρογενής, ές, vom Stiergeschlecht, Orph. fr. 28.7, Beiw. des Bacchus.