τάφρευμα
τάφρευμα, ditch
τάφρ-ευμα, ατος, τό,
- ditch, Pl. Lg. 761b, D.C. Fr. 57.33, Fr. 98.1.
τάφρευμα, ατος (τὸ) fosse creusée, Plat. Leg. 761b.
Étym. ταφρεύω.
τάφρευμα, τό, der gemachte, gezogene Graben, Plat. Legg. VI.761b u. Sp.