τεκτονόχειρ
τεκτονόχειρ, with the hand of a τέκτων
τεκτονόχειρ, gen. χειρος, ὁ, ἡ,
- with the hand of a τέκτων, Orph. Fr. 179.
τεκτονό·χειρ, -χειρος (ὁ, ἡ) qui travaille de ses mains, ouvrier, Orph. fr. 8, 44.
Étym. τέκτων, χείρ.
τεκτονόχειρ, χειρος, ὁ, ἡ, mit Zimmermanns- od. Baumeisterhand, übh. = τέκτων, Orph. frg. 8.44.